هیچ کاری نکردن منو خوشحال نمی‌کنه

هیچ کاری نکردن منو خوشحال نمی‌کنه

وقتی بیکارم احساس خوبی نسبت به خودم ندارم. احساس مفید‌بودن نمی‌کنم. ترجیح می‌دم شب از خستگی خوابم ببره . تا از بیکاری تا نزدیکای صبح توی فضای مجازی بچرخم.
وقتی کسی به موفّقیت و جایگاهی می‌رسه، دیگران معمولاً فقط اون قلّه و نقطه پایان رو می‌بینن . تعداد کمی هستن که به مسیری که اون آدم طی کرده تا به اونجا برسه نگاه می‌کنن.
ولی دقّت کردین که آدمهای موفق، بعد از فتح یه قلّه بازم شروع می‌کنن؟ شروع به حرکت توی یه مسیر جدید؟
می‌دونین دلیلش چیه؟
چیزی که اون‌ها رو خوشحال می‌کنه رسیدن به هدف و بیشتر از اون، طی کردن مسیر رسیدن به هدفه. گذشتن از همهٔ اون بالا پایین‌ها ،شکست‌ها، برگشتن‌ها، توقف‌ها و همهٔ اون اتفاقای تلخ و شیرین توی مسیر و دست و پنجه نرم کردن با اون‌هاست که به ما انگیزه می‌ده.
همه‌مون آدمهایی رو می‌شناسیم که تو یه بازهٔ زمانی خیلی دیده شدن و شکفتن . ولی امروز هیچ اسمی ازشون شنیده نمی‌شه. فقط به این دلیل که دست از تلاش کردن کشیدن. تلاش برای رسیدن به یه جایگاه مهمه و برای حفظ کردن اون بازم باید تلاش کرد. سکون و یکجا نشستن فقط باعث گندیدن روح می‌شه. هیچ کاری نکردن منو خوشحال نمی‌کنه . ذات ما دنبال رشد و بهتر شدنه. به محض اینکه به یک هدف برسیم پر می کشیم به دنبال یه هدف جدید . پر می کشیم به یه مسیر رنگارنگ که قراره کلی چیز جدید ازش یاد بگیرم و بزرگتر بشیم.

Doing nothing will make me happy

ازمسیرلذّت ببر:

مسیر موفقیت مثل مسابقۀ دو سرعت نیست که فقط به هدف نگاه کنی و بدوی تا برسی بهش. مسیر موفقیت یه مسیر طولانیه که کلی بالا پایین داری . اگه بخوای اینجوری بهش نگاه کنی خیلی زود خسته می‌شی و دست از تلاش می‌کشی. و هیچکاری دیگه نمیکنی. و هیچ کاری نکردن منو خوشحال نمی‌کنه .
بقیه مطالب موفقیت دفتر فرهنگی آموزشی فانوس رو خوندیدن؟
تفکرات ما خیلی روی عملکردمون تأثیر گذارن. اگه ذهنت ببینه قراره یه وزنه صد کیلویی رو بلند کنی انقدر پالس منفی بهت می‌ده و نق می‌زنه تا پشیمونت کنه . ولی اگه بهش بگی روزی ۱ کیلو میخوام بردارم خیلی راحت تر باهاش کنار میاد.
پس کلید موفقیت اینه: هدف‌ گذاریت رو کوتاه‌تر کن، اون سنگ بزرگ رو خوردش کن و تیکه تیکه جا به جاش کن. اگه قراره یه کتاب هفتاد صفحه‌ای رو تا اخر هفته بخونی. باخودت بگو هر روز ۱۰ صفحه‌اش رو می‌خونم و حتی ریزتر، ۵ صفحه صبح و ۵ صفحه بعدازظهر می‌خونم .خیلی راحتتر شد نه؟!

نگاهت رو به شکست تغییربده:

هیچ کاری نکردن منو خوشحال نمی‌کنه

 

فقط تو قصّه‌هاس که فرشتهٔ مهربون با چوب جادویی یه ورد می‌خونه و سیندرلا از یه خدمتکار مظلوم به ملکه تبدیل می‌شه. تو دنیای واقعی باید برای به دست آوردن ،تلاش کرد. و البته قرار نیست همه این تلاش‌ها نتیجه بخش باشه. هرکاری از هیچکتری نکردن بهتره. هیچ کاری نکردن منو خوشحال نمی‌کنه .
هزاران بار لامپ ادیسون روشن نشد تا بالاخره یک بار شد! . امّا همون شکست‌ها بود که باعث می‌شد یه راه و روش دیگه پیدا کنه و دوباره تلاش کنه. شاید اگه ما بودیم حداکثر بعد از سه بار تلاش بی‌ثمر کلاً بیخیال هدفمون می‌شدیم و هیچوقت هم اون اختراع انجام نمی‌شد. مثله همه کارهایی که نصفه نیمه رها کردیم.
پیروزی یک‌باره ولی مدیون هزاران شکست پشت سرشه. شکست‌ها درهای بسته نیستن.شکست‌ها پله هایی هستن که روی هم می‌چینیم تا یکم دیگه به هدفمون نزدیک بشیم. اگه دیدگاهمون به شکست ها این باشه نه تنها ازشون فرار نمی‌کنیم بلکه استقبال هم می‌کنیم. شکست مانع پیروزی نیست مسیر پیروزیه.

کوثر بهمنش‌فر
دفترفرهنگی آموزشی فانوس

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *